Ez ezkutatu zure harribitxia, zure treska beteak, ezin dituzu zure bihurguneak ezkutatu, eta halere, liluratzen nau zure herabetasunak eta zure eskuek estaltzen duten guztia

Asaltatu ninduzun, eskuak gau-mahaian lotu eta arropa guztia erantzi. Nire biluztasuna zure gutizietara eskainita. Nire barrabilak zure ezkerreko eskuarekin hartu zenituen eta nire zakila zure ahoaren hondora sartu zenuen. Ordudanik zu bezalako jainkosarik ez dut ezagutu. Itzuli, nahi duzunean eta zure sakrifizioetarako aberea izango naiz, nire jainkosa...

Eta hor kokatuta, zure atzean, maite dut eskaintzen didazun guztia. Ez izan beldurrik, eta mugitu zaitez aurrera-atzera astiro-astiro nire zakilan zehar irristatuz...

Igandea da hondartzan asmo oneko jendearentzat.
Hango harrabots urruna entzuten da irlatik.

Uretara sartu gara biluzik,
Anemonak, trikuak, barbarinak ikusi ditugu hondoan.
Begira, haizeak garia bezala mugitzen du urak hondarra.
Urpera sartu eta azpitik begiratu zaitut.
Atsegin dut esku eta zangoen mugimendu geldoa,
Atsegin sabelpeak itsasbelarren forma hartzean.

Lehorrera igo gara. Bero da eta itzal egiten dute pinuek.
Gaziak dira zure besoak, gazia bularra, sabela gazia.
Ilargia itsasoarekin lotzen duen indar berak
lotu gaitu geu ere.
Mendeak segundo bihurtu dira eta segundoak mende.
Udare zurituak gure gorputzak.

Anemonak, trikuak, barbarinak ikusi ditugu hondoan.
Igandea da hondartzan asmo oneko jendearentzat.

Kirmen Uribe

laster ikasiko dut zure azalaren zirrikutuak irakurtzen. Zure lentzeriaren azpian paratuko ditut nire hitzak eta, zure eskuek teinkatzen dutena izango da, niretzat, nire ipuinik hoberena: bertan irakurriko dizkizut hezetasunak, irribarre bertikalak eta ezpain goxoak...

ez dakizu nola,

baina biziki maite nuen

zure orkatila

zure ezpainak

zure begirada

eta zure larru

beltzarana;

gaur ere

aulki berean

itxoidazu...

Esaidazu berriro lotzeko.
begiak estaliko dizkizut eta
soilik zure azalak,
nire mihiaren ibilbidea
jarraituko du.
Lotuko zaitut,
begiak estaliko dizkizut
eta plazerra besterik
ez dizut emango,
zure azala eta
nire mihiaren arteko
borroka ederrean...

maitatu nahi zaitut horrela eskaintzen zarenean, nire desiren mugatik hari fin bat besterik ez bereizten nauenean, maitatu nahi zaitut praka bakeroak ipurmasailen azpian uzten dizkizudanean eta burua makurtzen duzunean, morbo izugarri ematen didala dakizulako, maitatu nahi zaitut beti, sexuaren grinaz, sentsualitatearen morboaz eta azal leunen xamurtasunaz... maitatu nahi zaitut.

hazia dastatuz

eskaintzen dizut ene hazia
dasta dezazun
goza dezazun
zaporezta dezazun
eskaintzen dizut ene hazia
zure mihiaz
laztan dezazun
maita dezazun
zaporezta dezazun...

Dantza nigan!
nire buztanaren inguruan harilkatzen den sugea izan zaitez,

nire ohea betetzen duen eskultura izan zaitez, behatoki horretatik, zure konstelazioen lentzeria behatu nahi nuke, zure orbitan bizi den planeta izan nahiko nuke... dantza ezazu nigan, nire buztanaren inguruan harilkatzen den sugea izango zina bezala.

Hartuidazu
zure eskuen artean,
horrela,
gogor,
indartsu,
ez nazazu utzi inoiz
hartuidazu
zure eskuen artean;
zurea naiz
eta zuri lotuta
egon nahi dut
horrela,
betiko...

Bazenekien nire kontakizun erotikoetan behin baino gehiagoetan tangak aipatzen nituela. Bazenekien eta, horregatik, nire bide erdian agertu zinen tangaz jantzirik. Nire kontakizun baten protagonista izan nahiko bazenu bezala. Nik, prakak jaitsi nizkizun eta, zure hari-tangaren azpian atzamarrak sartuz, nire kontakizun baten protagonista bihurtu zintudan.

lotu zenizkidan eskuak

eta ohean geratu nintzen

etzanda, mugitu ezinik

eta jo zenidan larrua

eta amodioa egin zenidan

eta zamalkatu zenuen

nire gainean,

nire zakilaren gainean

behin eta berriro

nire buztana hustu arte.

zure gorputzaren hondartzan igeri egin nahiko nuke beti, olatuen aparraren gainean agertzen den periskopioa izan nahi nuke, zure bikiniak utzi dituen muga zuriak zelatatzen dituen zelataria izan, goizero zure kostaldera hurbildu eta, olatuen gainean, zure irla bustiaz gozatu...

begirada hiltzaileak...

begiradarekin zeharkatu zenuen
nire bihotza
zure biribiltasunekin zeharkatu zenidan
hankatartekoa
orain amets egiten dut zurekin
gauero
nire ohetik altxatzen zineneko
irudia erretinan dut gorderik
betiko
zure bizkarraren irudia
zure gibelaldearena
eta, alde egin aurretik,
begirada hiltzaile bezain eder hura...

txokolate ezpainen artean

Zure ezpainak ditut gustuko,

zure aho irekia

txokolatea jaten duzunean,

irensten duzunean

zure ezpainen gorria

dut gustukoa

zure azkazalen gorria

zure mihia

nire txokolatearen gainean

zure aho irekia...

Ez egin negarrik, ez egin otoitzik
zure gorputz osoak egin dezan
amodioa;
erakutsidazu
dakizun guztia
eskainidazu
zure katuki-gibelaldea;
piztiak izango bagina bezala
amodioa egin nahi baitizut

aurrez aurre

Arnasari ezin eutsi

ikusten zaitudanean,

nire biluztasuna

eskaintzen dizut

eta zure lentzeria da

altxorrak ezkutatzen dituen irla.

Eskuan daramana

ez da inoiz nirea izan

baizik eta zurea;

har ezazu

eta egin ezazu nahi duzuna

iradokizuna...

ez, azpian ez daramat deus, esan zenidan. Eta bazenekien horrek zer suposatzen zuen niretzat. Ikustea baino gehiago, imajinatzea jartzen ninduen txoratuta. Eta jaka ireki zenuen eta bularrek markatzen duten lurraldea kausitu nuen. Zure bularren argazki bat egin nuen eta zure zilborrera jaitsi nintzen. Zure kremailera izateko prest nauzu, eta badakizu... nola gustatzen zaizun nirekin jolastea! Eta nola gustatzen zaidan niri! Irekizazu pixka bat gehiago...

hezetasunak maitatzen...

Zure hezetasunak maite ditut oraindik. Hezetasunak estaltzen duen kuleroa ere bai. Eta gustukoa dut hezetasunaren zaporea zure azalaren gainean. Eta gustukoa dut zure azala. Eta kuleroa. Eta, batez ere, kuleroak ezkutatzen duena. Eta maite ditut zure eskuak gora tiraka. Eta badakizu nola jartzen naizen. Zilborra jango nizuke. Baita beste zerbait ere. Zure hezetasunak maitatzen emango nuke bizitza oso bat. Igo kuleroa. Nik jaitsiko dizut eta.