Takoi hori horiek jantzita ikusten dut

nire leiho azpian pasatzen den bakoitzean.

Soinekoaren azpian,

ipurmasailen mugimendua

edertzen dute takoiek.

Eta nik adi-adi jarraitzen dut

bere urrats bakoitza.

Eta gela goxo batean gaudela

imajinatzen dut.

Bera eta biok.

Biluz-biluzik ni.

Takoizko zapata horiek besterik ez duela bera.

Gela goxo batean.

Biok.

Ditugun fantasia guztiak

gure azaletan gauzatzen.

Nire leiho azpian pasatzen den bakoitzean.

Zure larruak eskutatzen ditu

indarra, grina eta samurtasuna.

Zure bota altuen larrua

biluztasunaren larruaren aurrean.

Joko ederrak.

Larru ederragoak.

Zure larru biak laztanduko nituzke nik

baina oraingo honetan

begiratzearekin konformatzen naiz;

zure plazera

nire baita.

...eta espermaz idazten dut zure izena

eta zure oroitzapenak bustitzen ditut

zure azala gorpuzten da nire gogortasunean

eta zure hitzek gidatzen dute nire eskua

eta zakila astintzen dut gogor

zuk nire bizitza astindu duzun antzera

...eta espermaz idazten dut zure izena

Beste behin

beltzez mugitu zara etxetik

eta nire azala astindu duzu

Beste behin

zure sentsualitateari segika

ibili naiz etxean

eta zuk nahi izan duzun lekura

eraman nauzu

Beste behin

zure ikuspenak zoratu nau

eta zure azala ukitzen ez nauzu utzi

sumendi bat bezain bero egon arte.

Beste behin

sumendi bat bezala jarri nauzu

eta soilik orduan erantzi dizut zure lentzeria beltza

zure beldur beltz guztiak erantzi ditudan bezalaxe

Beste behin

larrua jo egin dugu

komunan

sukaldean

korridorean

ohean

sofan

lurrean

plazerez

eta grinaz

Beste behin...

Desagertuko naiz zure fantasietatik.

Desagertuko naiz.

Baina nire istorioak idazten jarraituko dut.

Nire hitzekin zure medien zuloa

josi nahi izango banu bezala...

Eskainiko dizut nire zilborra.

Eta zure mihiak zeharkatuko ditu

nire gorputzaren dunak.

Eskainiko dizut nire sabelpea.

Eta zure mihiak zilborretik

sabelperaino daraman bidea

eginen du.

Eskainiko dizut nire azala.

Eta zilborrean hasitako bidaia

nire hankarte gogorrean bukatuko da

eta janen duzu

nire praka bakero estuak

gordetzen duen zakila,

janen duzu

zure mihiaren ibilbideak

gogortzen duen buztana...

"Me gusta abrirme de piernas y que me observen y contemplen.

Que el que mira se acerque cuanto quiera, siempre que no toque.

Que se saque el tallo si le apetece y me deje mirar.

Que me pida lo que se le ocurra, y decir yo sí.

Me gusta pensar en el amor noche y día."

Alina Reyes